dinsdag 27 juli 2010

Nieuwe hobby: taarten maken!

Ik heb al, sinds ik met de personeelsvereniging taarten heb gemaakt, geroepen dat ik met Natan zijn verjaardag zelf taart ging maken. Dus ik moest mij houden aan mijn belofte.
Ik heb een boekje besteld, recepten nagekeken, marsepein gekocht en geoefend.
De eerste taarten waren niet zo heel kunstig, omdat ik nog zuinig was met de marsepein, en daarom maar 2 kleuren heb gebruikt.
Dit waren de eerste 2 taarten. De cake van deze taarten waren van de pv-workshop, die ik had ingevroren.
Deze taart heb ik op Natan zijn verjaardag gemaakt met mijn nichtjes. Maar door het drama van mijn gewonde vinger (...lees vorige blog) heb ik de taart pas een paar uur van te voren kunnen bekleden. Mijn plan was de dag ervoor. Het gevolg was nu dan ook dat het marsepein te zacht was, snel scheurde. En dat je de taart door de marsepein heen zag. De taart had eigenlijk nog een paar uur langer in de koelkast gemoeten. Ook door het warme weer. Maar niet slecht voor een beginneling, vond ik zelf.

Drie dagen later heb ik deze Bumba taart gemaakt. De cake van de vorige taart was erg tegengevallen. Dus nu heb ik 2 kant en klare bodems gekocht. Het opstaande randje eraf gesneden. Besmeerd met jam en slagroom, en opelkaar gelegd. Dit was echt een succes! Deze taart is echt de mooiste en de lekkerste geworden. Hij was ook super te snijden. Ook omdat hij lang genoeg in de koelkast had gestaan.

Voor zondag had ik nog een klein taartje gemaakt. Deze was voor mijn schoonmoeder, omdat zij niet op Natan zijn verjaardag kon komen ivm ziekte. Hij is wat snel gemaakt, en dat is wel te zien. Hij had netter gekund. Heb wel gemerkt dat je alle tijd moet hebben, nemen voor dit.
Maar het is onwijs leuk om te doen. Ik ga het zeker vaker doen!
ps Bekijk ook even mijn vorige blog. Dan kan je zien hoe Natan de taart vond!

Natan 1 jaar!

Tjonge wat is de tijd gevlogen! Een jaar geleden stapte ik net het kraambed uit.
Er is zoveel gebeurd in een jaar! Ons mannetje is van een klein, teer babytje veranderd in een gezellige, krijsende, lachende, klappende, kruipende, brabbelende dreumes.
Voordat we naar de verjaardagsverhalen gaan, eerst nog wat fotos van de afgelopen 3 maanden. Want ik zag tot mijn schrik dat ik alweer 3 maanden niet geblogt heb.


Even een uurtje wandelen op het strand, in het voorjaar, met opa en oma Westerman


Ter ere van de 40 jarigew bruiloft van Opa en Oma de Gooijer zijn we met zn allen een midweek naar Drenthe geweest. Daar hoort uiteraard een dagje Dierentuin Emmen bij.


Ja hoor, daar is eindelijk het grote moment...Ik mag mee op de fiets.


Papa en mama vonden het nog erg spannend, en fietste dus niet zo hard...


De volgende mijlpaal...ik ga zelf staan in de box. De eerste weken kon mama dr lol op, want ik wist nog niet hoe ik moest gaan zitten. En dat liet ik dan duidelijk horen!

En dan is eindelijk de dag van mijn verjaardag aangebroken! 21-juli 2010...Natan word 1 jaar!
De dagen ervoor zijn erg roerig geweest ... Maandagavond kwamen mijn grote nichten logeren: Dian en Anouk. Ik was aan het logeren bij Oma de Gooijer, omdat mama 2 dagen moest werken. Mijn nichtjes hadden een leuke dvd bij zich en wilde die gaan kijken. Maar mama wilde eerst 2 taarten klaarmaken, dan konden ze in de oven. Zodat ze de volgende dag bekleed konden worden met marsepein. (nog ruim op tijd voor mijn verjaardag)
Maar het liep allemaal een beetje anders. Mama had haast, en sneed haar vinger aan een ronddraaiend mes van een staafmixer. Het bloedde flink, en op advies van anderen is mama naar de huisartsenpost geweest. Maar omdat mama niet gebeld had, moesten we ruim 2 uur wachten. Gelukkig viel de pijn mee, en hebben mijn nichtjes zich vermaakt met het kijken naar knappe dokters. Toen mama eindelijk aan de beurt was viel de schade mee, en mocht ze weer naar huis met het advies: nagel knippen en 1 dag droog houden. Papa heeft mama toen ziek gemeld, en zijn ze om 0.30 pas gaan slapen. De volgende dag hebben mama, Dian en Anouk mij opgehaald bij Oma de Gooijer. Toen zijn we doorgereden naar Zeumeren waar we lekker gezonnebaat hebben. (want mijn nichten en ik vonden het water te koud en mama mocht niet zwemmen). Daarna zijn we naar huis gegaan want ik moest slapen. Mama, Dian en Anouk hebben alsnog de taarten afgemaakt en hebben ondertussen: Alice in Wonderland gekeken.
Toen ik uit bed kwam heb ik nog wat gespattert in het badje in de tuin, en na het eten hebben wij bewezen aan mijn nichtjes dat het ijs bij Bernardos lekkerder was dan bij Jansen in Boskoop. En daar waren ze het roerig mee eens. Alleen mama had pech, zij moest de hele tijd plassen. Dus je raad het wel...mama is die avond weer naar de HAP geweest en kreeg pilletjes van de dokter.
De volgende dag was het dan eindelijk zover: FEEST! Het was precies 365 nachtjes geleden dat ik geboren was. Mama werd rond tien voor half 8 wakker en dacht terug aan het moment. Ik werd een uurtje later wakker, en toen kon het uitpakken van de cadeuas beginnen!


Van papa en mama kreeg ik een doos Duplo


En een bal


Papa en Dian moeten mij wel helpen.


En ook mama helpt mij, bij het cadeau van Opa en Oma de Gooijer


Bij een verjaardag hoort ook een versierde stoel...


...taart met een kaarsje...

...balonnen...

...en niet te vergeten: Taart smeren!

Van Opa en Oma de Gooijer kreeg ik nog een cadeau:

Een schommel...stoer he? Zonder handen?

De mama van oma kwam ook mee, en gaf mij een dikke zoen.

3 dagen later was het weer feest...en weer taart.
Kijk eens wat ik allemaal gehad heb?
Kleertjes, een bal, 5 dozen duplo, fotolijstje, auto, blokkendoos, geluidshamer, muziekinstrumenten, boekje, dvds, cds, schommel, knuffel, geld en een ballon.
Dit doen we volgend jaar weer! Nog maar....359 nachtjes!





























































donderdag 29 april 2010

9 maanden!

Natan is ondertussen alweer 9 maanden oud. En hij groeit elke keer weer in alle opzichten. Mijn schrijversinspiratie is op, dus ik zeg het met fotos:

Voor het 40-jarige huwelijksfeest zijn we op de foto gegaan. Hieronder het resultaat. De bovenste 2 zijn fotos van de fotolijst, dus de kwaliteit is niet super:





Tijdens de fotoshoot van Natan, kwam Joris (zijn neefje) door het beeld lopen. Resultaat: deze spontane foto's!:



Zingen vind ik erg leuk! Geef me zelf maar het opwekkingsboekje, dan zoek ik er wel 1 uit!:



En de fles? Die houd ik zelf wel vast:



Nieuw spelletje, hoe trek ik mijn sokken uit in de kinderstoel?:



Wat vind je van mijn mooie kapsel? Het blijft alleen zitten met een beetje lak...:




Speelgoed interresseert mij niet. Ik wil de afstandbediening! Dus ik heb een oude van papa en mama gekregen, zodat ik ook kan zappen!:

vrijdag 26 februari 2010

Tijd voor een nieuw berichtje

Wat kan je toch druk zijn als werkende moeder met een huishouden en een sociaal leven ;) ... zelfs zo druk dat ik mijn blog 2 maanden heb laten versloffen. Dus het is hoogste tijd om weer nieuwe informatie te plaatsen.
Bij mijn laatste blog stonden we nog voor de feestdagen. Ondanks het verdrietige nieuws wat er tussendoor kwam, hebben we leuke dagen gehad. De dag voor kerst hebben Corne en ik hebben en ik helpen opbouwen van de kerstnachtdienst van onze gemeente.


Corne heeft geholpen met de buitenversiering en ik heb geholpen met het dweilen van de zaal!
Helaas waren de weersvoorspellingen zeer slecht, en moesten wij besluiten om tijdens de dienst te gaan vertrekken naar Hazerswoude. Om zo het slechte weer voor te zijn. Achteraf was dit niet nodig geweest, want het slechte weer kwam pas snachts. De eerste kerstdag hebben we in Hazerswoude doorgebracht.


Gezellig met Opa en Oma Westerman, en de traditionele kerstkoffie/borrel met de fam van Zanten. Tweede kerstdag zijn we naar Voorthuizen gereden waar we uiteten zijn geweest met de andere kant van de familie. Ook hebben we onze verjaardagen gevierd.


Maar ook die vielen half in het water door het weer. Jammer genoeg veel afzeggingen. En toen wisten we nog niet dat de winter nog erg lang zou duren.....



Vijf dagen voordat wij Natan zijn halve verjaardag vierden, werden wij verblijfd met een telefoontje van vrienden dat Niels geboren was. Weer een Nielsje in onze 'familie'!

Ja onze Natan is alweer de half jaar grens over. Hij groeit als kool. Lichamelijk en geestelijk. Hij begint lekker te brabbelen,
alles vast te grijpen,

te rollen,

hangt in de kinderstoel,
eet brood, groenten- en fruithapjes,

heeft 2 tandjes,
en is erg druk aan het bewegen in de box en bed.


Eind Januari zijn we met de Westermannen-kant een weekendje weg geweest. Dit was erg gezellig. We hadden een 12 persoonshuisje, met voor ieder gezin een badkamer. Waar in een (bubbel)bad, stoomdouche, zonnebank etc stond. Echt heerlijk genoten dat weekend. Natan heeft lekker gezwommen met zijn grote nichten. Ik had een zwemband gekocht, waar hij al redelijk in bleef zitten. En water is meneer helemaal gek op!


Afgelopen week was Natan alleen erg verkouden. Waarschijnlijk van zijn moeder gekregen. Dus ben ik de drogisterij gaan leegkopen: neusspray, hoestdruppels, babydampo, vitaminepillen. En ik heb het idee dat hij er nu weer doorheen is.
Verder heb ik niet echt nieuws. Ik zal het berichtje verder vullen met foto's. Veel leuker dan txt..

Eendjes voeren:



Meestal ben ik gewoon een vrolijk tevreden mannetje!

dinsdag 22 december 2009

Ons mannetje is 5 maanden!!!





Gisteren was het weer een mijlpaaltje. Natan is namelijk alweer 5 maanden oud! Het is elke dag weer genieten met dat mannetje. Hij groeit zo gigantisch hard! Het gaat niet lang meer duren voordat hij zich omdraait bijvoorbeeld. In zijn box draait hij al rondjes op zijn rug. En wil ook steeds vaker wat pakken, en draait daarvoor al helemaal op zijn zij. Net wat ik zei: het duurt niet lang meer voordat hij van zijn rug naar zijn buik draait.
Verder heeft hij zijn handjes en voetjes ontdekt, en kan daar geen genoeg van krijgen! Echt geweldig om dat te zien. Hij is super lenig...haha! Zijn handjes probeert hij ook helemaal zijn mondje te duwen. Sinds een aantal dagen heeft hij wat rode wangetjes, en kwijlt wat meer...dus de eerste tand is volgens mij op komst!
Vanmorgen zijn we naar het consultatiebureau geweest. En heeft hij weer 2 prikjes gehad. Hij was erg flink! Papa vond het spannender als Natan. Corne ging namelijk voor het eerst mee...kwam mooi uit deze vakantie!
De afgelopen maand heeft Natan zijn eerste Sinterklaas gevierd. Ik denk dat mama het leuker vond dan Natan. Hij vond het helemaal goed om bij die vreemde man met witte baard op schoot te gaan.



En cadeautjes??? Wat zijn dat? En wat moet ik ermee? Gelukkig vond Niels (zijn 3 oude neefje) het erg leuk om ze uit te pakken voor hem. We vierden dit jaar Sinterklaas namelijk met Opa en Oma de Gooijer, mijn broer, zus, zwager en neefjes. Als volwassene hadden we lootjes getrokken. En ieder wat vrij om surprises en gedichten te maken. Corne en ik hadden zin om creatief te zijn: zie hier het resultaat:



We zijn flink verwend door Sinterklaas. Ook Natan dus:




Op mijn werk ben ik al helemaal ingeburgerd...ben ik ooit weg geweest??? Als ik nu collegas met zwangerschapsverlof zie gaan ben ik stiekum wel jaloers. Het is zo'n heerlijke tijd geweest. Ik had het met een collega erover dat na je bevalling de wereld voor je gevoel stil staat. Alles draait om jou en je kind. Toen ik de eerste dag mijn werk aan de lijn had, vloog de drukte die ik hoorde op de achtergrond mij enorm aan. Maar dat is allemaal alweer 5 maanden geleden. En ik ben weer helemaal back in business!
Ik heb toen wel even een periode gehad dat ik dacht: is dit het? En nu? Hoe ga ik nu weer verder met mijn leven? Ik verloor mijn energie daardoor. Maar ik kreeg de tip van 2 lieve mensen om te gaan kijken wat mij energie op leverde. En dat is mij redelijk gelukt. Bijv. een avondje knutselen met mijn collega's.


Taarten maken...


Krans maken...
(foto even geleend van een collega...)


Of heerlijk een avondje wokken met vrienden, cabaret met Corne of een fikse wandeling met Anne:









Door deze uitjes kan ik nog meer genieten van mijn mannetje als ik weer opgeladen thuis kom!



Of als ik thuis kom van mijn late dienst en dit in mijn bed aantref, dan ben ik weer helemaal vrolijk!



De volgende ochtend tref ik dit bijvoorbeeld aan in Natan zijn bed:



Het was jammer dat Natan nog te klein was om te beseffen hoe mooi de wereld is de afgelopen dagen. Hij keek wel heel verbaasd naar de witte vlokjes, en de witte wereld. Maar sneeuwballen gooien, sneeuwpoppen bouwen en sleetje rijden moeten we nog maar een aantal jaartjes mee wachten. Wel werd Natan dik ingepakt als we naar buiten gingen...een maillot is daarvoor een uitkomst. En je kan er nog mee schommelen ook ;)



Dit was tot nu toe weer een kleine up date vanuit huize Westerman.
We willen jullie vanaf deze plaats nog hele Fijne. liefdevolle en gezegende feestdagen wensen en een gezond en gelukkig 2010!