Natan begint goed te groeien!

Hier weer een update vanuit huize Westerman.
Vorige week ben ik met Natan voor het eerst naar het consultatiebureau geweest. Toch best spannend allemaal! Twee weken ervoor was ik al een keer samen met mn moeder naar het inloopspreekuur geweest, om hem te wegen. Dus dat was wel fijn dat ik al een beetje het reilen en zeilen wist, en waar ik moest zijn. Dus ik ben heel dapper op pad gegaan met de kleine man. Aangekomen legde ik hem op een aankleedkussen in een soort stemhokje...en begon ik hem uit te kleden. Een vrouw (wat later bleek : de assistente) sprak mij meteen aan vanachter haar bureau. 'Is dat Natan?' ' Dan mag hij nog even wachten met uitkleden, hij is nog lang niet aan de beurt' Daar stond ik dan met mijn goede gedrag. Ik had het gevoel dat alle moeders nu door hadden dat ik een net 'gediplomeerde' moeder was, omdat ik het reilen en zeilen nog niet helemaal onder de knie had. Dus ik ben aan de ronde tafel gaan zitten met de kleine man. Daar zat ik dan als 6 weken 'oude' moeder, tussen allemaal volleerde consultatiegangers. De verhalen van zindelijkheid, ondeugend, prikjes en andere kwaaltjes gingen totaal aan mij voorbij. Ik was alleen maar bezig met: wat gaat er gebeuren, blijft hij wel stil, wat zal de arts gaan zeggen? Een van de moeders sprak mij aan en vroeg: 'Moet jij ook naar de arts?' Ok daar zat dus ook verschil in. Ik wist dat je de ene keer naar de arts en de andere keer naar de wijkverpleegkundige moest. Maar had niet bij stil gestaan dat bij andere kinderen het schema anders loopt. Toen ik dat bevestigde kreeg ik te horen dat ik waarschijnlijk nog wel 3 kwartier kon wachten. Slik! Na een half uurtje zei de mevrouw achter het bureau dat ik Natan mocht uitkleden en hem mocht komen wegen en meten. Het voordeel van het wachten was, dat ik al stiekum had afgekeken hoe de andere moeders voor mij dat hadden gedaan. De handigheidjes met luiers aan en uit, zodat niet alles word onder geplast (net als de vorige keer met wegen). Natan was weer flink gegroeid, en daar was ik blij om! Hij is nu ruim 4200 gram! Dus een kilo boven zijn geboorte gewicht. Ook was hij 6cm gegroeid! Daarna mocht ik naar de arts lopen. Ze stelde mij op mij gemak en vroeg naar de bevalling en het moeder zijn. Daarna werd Natan van top tot teen bekeken. Alles was goed volgens de arts. De vorige keer met het wegen was er al geconstateerd dat Natan een aardbeienvlek heeft. Gelukkig zit hij op zijn buikje, dus is hij niet zichtbaar. Dat kon geen kwaad, en zal (nadat hij eerst groter werd) in de loop der jaren verdwijnen. We hebben ook gesproken over de voeding. De arts vond dat hij wel wat in te halen had, dus adviseerde ze om de voeding te verhogen. Van 120cc per keer naar 150cc. En dat was de oplossing! Sinds die tijd is Natan veel rustiger, huilt hij stukken minder en groeit hij goed!

Omdat hij rustiger is, durf ik hem nu ook wat vaker mee te nemen. Zaterdag zijn we naar de Ikea geweest voor oa een trappelzakje.
Hij trappelt zijn dekens elke keer af, en word dan snachts koud. Dus dit is de ideale oplossing. Daarna zijn we even langs oom Gie gegaan, die vorige maand naar Utrecht is verhuisd. En aan het eind van de dag was er een bbq in de straat. Ik zag er best wat tegenop. De eerste keer, dus je kent nog niemand. Maar daar is een bbq ook voor bedoeld, om ze te leren kennen. Dus samen met onze buurtjes zijn we erop af gegaan en handen geschud. Alleen weet ik meer van de helft niet meer. Maar goed we hebben wel een aantal nieuwe contacten opgedaan. Vooral de kersverse moeders trokken naar elkaar toe. We hebben hierdoor wel een avondje eten bij een chefkok en een avondje catannen in het verschiet staan.

Verder krijgen we nog steeds wat bezoek, en worden we nog steeds flink verwend.





Afgelopen week zijn ook mijn collega's op bezoek geweest. Er kwam een flinke groep! (volgens mij zo'n 15 personen) Gezellig een hok met kakelende vrouwen! Natan hield het snel voor gezien. Hij heeft even stil in zijn wipstoeltje gelegen, maar na 15x uitgebreid bekeken te zijn is hij gaan huilen. En met dat gekakel krijg je hem ook niet stil, dus heb ik hem maar in zijn bedje gelegd.
Corne had beloofd eerst thuis te zijn om te helpen met de koffie. Maar 15 beschuiten smeren wilde ik hem niet aan doen. Ik ben daarom maar eens op internet gaan snuffelen en met wat eigen fantasie heb ik de volgende traktatie gemaakt:



Ben best wel trots op mezelf!
(nu maar hopen dat het gesmaakt heeft, want toen ik ze proefde om 22.00 waren ze gesmolten en niet echt lekker meer...)
Ook door mijn collega's werd ik flink verwend. Zowel gezamelijk als individueel kregen wij cadeau's. Ik had o.a. om een muziekmobiel voor boven de box gevraagd. Natan vind dat wel heel interessant. Ik merk dat hij nu steeds meer gaat volgen met zijn ogen, dus ook de mobiel. echt mooi om te zien hoe hij met de dag wijzer wordt!



Vanmiddag gaan we naar de verjaardag van grote neef: Niels. Hij word alweer 3 jaar! Dus groot feest. En vanavond start de conferentie: Glory and Grace. Van donderdagavond t/m zondag zullen we in onze gemeente o.a. gaan stil staan bij de Heerlijkheid en Genade van God. Ben benieuwd, en heb er zin in! Ben benieuwd hoe Natan het gaat vinden want ik ben van plan hem wel een aantal keren mee te nemen.
Oh ja, en volgende week zondag (13 september) hopen wij Natan op te dragen in onze gemeente. We willen dan een zegen vragen over hem en over ons in de middagdienst van 16.00

Dat was tot zover weer de update vanuit huize Westerman! Ik hoop zsm de ontbrekende foto's erbij te voegen!

Hoera 1 maand oud !!!

Vandaag hebben we een klein feestje! Ons mannetje is namelijk precies 1 maand oud! Wat is de afgelopen maand hard gegaan zeg! Aan de ene kant is hij niet meer uit ons leven weg te denken. En aan de andere kant is het ook nog wel wennen. Ik heb momenten gehad dat ik vol concentratie iets aan het doen was, en opgeschrikt werd door een kikje van Natan. En dat ik dan dacht: Oh ja, Natan is er ook nog! We zijn nu met zn drieen!

Het gaat gelukkig heel goed met ons mannetje. Hij groeit, drinkt en poept goed! Het vervelende is dat hij wel regelmatig huilt als hij op bed wordt gelegd. Ik denk dat het een gezelsschaps-mens is, en dat hij liever bij ons wil zijn. Dus daar moet hij nog even wennen. Ik zou namelijk niet weten wat het anders kan zijn, na een schone broek, een fles en een knuffel.
Maar als hij dan uiteindelijk slaapt ligt hij er super relaxed bij:



Nog steeds worden we enorm verwend door al het bezoek wat komt. Ik heb dus weer een foto gemaakt van alle cadeautjes!



Oh ja Natan heeft van de week zijn eerst rit naar het westen gemaakt! Zijn nichtje Anouk werd 9 jaar en daar zijn we even naar toe geweest. Natan vond het allemaal best. Hij heeft de heen en terugreis lekker liggen slapen!
En verder geniet mama enorm van dr verlof. Ik moet eerlijk gezegd nog niet denken aan het werk. Maar gelukkig mag ik nog 2 maanden thuis blijven. Maar goed ook, want ik merk dat ik lichamelijk nog niet helemaal 100% ben. Maar het gaat wel steeds beter! En tot die tijd genieten Natan en ik nog vollop!

Vakantie voorbij...

Afgelopen dinsdag was het dan echt zover ... Corne zijn 3 weken vakantie waren voorbij! Met een dubbel gevoel ging hij weer aan het werk. Aan de ene kant wel lekker dat hij weer wat om handen had, maar aan de andere kant ook wel weer flink wennen. Ook voor mama was het weer wennen! Nu moest ik echt alles weer alleen gaan doen. Want ik ben de afgelopen 3 weken wel gruwelijk verwend door Corne. Nadat de kraamverzorgster weg was gegaan heeft Corne nog 10 dagen mijn ontbijt gemaakt, lunch, avondeten, koffie gezet voor de visite, flesjes voor Natan verzorgt, boodschappen gedaan en tussendoor af en toe de stofzuiger door het huis gehaald. Nu moet ik dus veel van deze dingen zelf gaan doen. En dat is even wennen in het begin.

Maar het gaat mij na 2 dagen al redelijk goed af. Gelukkig gaat het met Natan ook steeds beter. Hij drinkt binnen het kwartier zijn fles leeg, en komt naar mijn idee ook aan. Alleen heeft hij zijn stembanden ontdekt en dat laat hij dan ook goed merken! Soms heb ik daar flink moeite mee! Voordat ik moeder werd dacht ik vaak: laat een kind maar even lekker huilen, krijgt hij niets van. Maar nu het mijn eigen mannetje betreft vind ik dat erg lastig. Verwen ik hem nu wel met hem uit bed halen, of heeft hij dat troosten nu even nodig? De meningen zijn hier over verdeeld en de adviezen vliegen mij om de oren! Ik merk wel dat hij wel wat rustiger word nu ik hem regelmaat bied. Na het flesje nog even knuffen met mama, en dan zijn eigen bedje in.
Alleen liep het knuffen na het flesje vanmorgen even wat anders ... ;) Hij had netjes zijn fles leeg, en ik legde hem tegen mij aan om te boeren, toen ik wat warms en nat voelde onder mijn hand. Ik durfde bijna niet te kijken, maar de geur zei mij al genoeg. Een heuse poepinfasie!!! Ik zal niet in details treden, maar laat ik zeggen dat zijn witte broekje niet meer wit was! Zucht...waarom doet hij dat niet VOORDAT ik hem in badje had gedaan? Weer helemaal uitgekleed en hem afgespoeld in de wasbak. Na die 2 badbeurten was meneer helemaal moe, en viel meteen in slaap in zijn bed. Van het voornemen om na het voeden zelf nog een uurtje te gaan tukken, kwam niets meer van want ik was druk met uitspoelen, rommel opruimen en wasmachine aanzetten.
Welkom in de wereld van de moeders: Colinde :D



Oh ja deze onderstaande foto is vorige week donderdag gemaakt.



Toen is Natan voor het eerst in de auto, buiten Ede geweest! We zijn even een rondje over de oud veluwse markt gelopen. Maar nadat we rond waren gelopen ook weer snel terug naar de auto. Het was leuk om er even uit te zijn, maar de drukte was daarna ook wel weer genoeg voor mij. Gauw naar huis. Natan vond het trouwens wel best. Hij lag lekker te slapen in zijn wagen, en in de auto. Alleen toen we de allendesingel in kwamen rijden zette hij een flinke keel op ...

Wat worden we toch verwend!!!

De afgelopen 2 weken zijn wij enorm verwend door al het kraambezoek. Nou ja ik zeg wel wij, maar ik bedoel natuurlijk: Natan. Want het grootste gedeelte van de kraamcadeautjes zijn voor hem. Alhoewel papa en mama het erg leuk vinden om voor hem de cadeautjes open te maken! Ook hebben we maar liefst twee 10-dagen-pakketten gehad! Dus elke ochtend was het weer feest als we een pakje mochten open maken!
Vanmorgen heeft Natan even geposeerd tussen de cadeautjes die hij tot nu toe heeft gehad!









Tenslotte gaat het drinken aan de fles steeds beter. Alleen lijkt hij soms wat ongeduldig, waardoor het op gang komen van het drinken niet even vlot gaat. Dan krijg je het onderstaande tafereel:



Maar als hij dan eindelijk de smaak te pakken heeft:

Geboortgewicht is bereikt!

Vanmorgen kwam de wijkverpleegkundige van het Consultatiebureau op bezoek om een intakegesprek te houden. En zij bracht meteen een weegschaal mee...het grote moment was daar! Was hij nu eindelijk weer op zn geboortegewicht na 400 gram te zijn afgevallen? En ja hoor! Meneer woog zowaar 3300 gram! Dat is zelfs 80 gram boven zijn geboortegewicht. Wat een opluchting dat er een stijgende lijn in zit!
Alleen ondanks het feit dat hij goed aankomt, maakt Natan geen haast met drinken. Hij doet gemiddeld wel drie kwartier tot een uur om zijn fles leeg te drinken. Op aanraden van de wijkverpleegkundige hebben we een 1.2.3 speen gehaald. Maar zelfs met stand 3 drinkt hij nog niet vlot. Valt vaak weer in slaap. Dus daar maak ik me dan nog wel eens wat ongerust over. Maar goed het feit dat hij aankomt bewijst wel dat hij genoeg krijgt...en dat is het belangrijkste!!!

Eindelijk weer een teken van leven van mama!

Onze kampioen in grappige gezichten trekken!!!



Vrijdag 31 juli: Wat word ie al groot he!?



Tien dagen nadat Natan geboren is, heb ik eindelijk weer eens tijd en fut om achter de pc te kruipen om mijn belevenissen van de afgelopen dagen op 'papier' te zetten. Ik weet gewoon weg niet waar ik moet beginnen. Het is een soort van droom waar ik nu in leef, of sterker nog geleefd word. Van verveling is totaal geen sprake meer van. Bizar dat je leven in 1 nacht zo kan veranderen!



Maandag 20 juli begon het bij mij al wat te rommelen, maar onervaren als ik ben herkende ik de weeen niet. Corne ging daarom ook nog gewoon naar zijn radioshow op maandagavond. Maar bij het naar bed gaan werd het toch wel erg heftig, en hebben we de verloskundige gebeld. Deze zei dat zolang ik nog met haar aan de telefoon kon praten er nog niets aan de hand was. Dus dan maar weer proberen te gaan slapen. En dat lukte niet meer. Het werd allemaal veel heftiger...nu kon ik niet ontkennen dat het weeen waren! Om 3.00 belde Corne de verloskundige, die om 3.30 kwam. Ze constateerde dat ik 6 1/2 cm ontsluiting had, dus besloot ze om te blijven! De kraamverzorgende was er ook binnen een uur. En om 7.30 lag Natan al op mijn buik! Onbeschrijflijk!!! Toen ging alles in een sneltreinvaart voor mijn gevoel. Natan en ik werden gewassen en gecontroleerd op van alles. Papa ging aan het bellen. En rond een uur of 11 zaten (schoon)ouders, oma en zus aan ons bed. Wat een feest! Papa is meteen de kaartjes gaan bestellen en die konden meteen die dag voor 17.00 al op de bus.







De rest van de week ging echt als een droom voorbij. We hebben veel bezoek gehad, en dat was ook leuk. We waren zo trots, en wilde Natan aan iedereen showen! Eerste instantie leek het ook allemaal goed te gaan. Ik knapte naar behoren op, en Natan leek het ook goed te doen. Alleen huilde hij flink! Vooral de nachten waren slopend hierdoor. Hij wilde maar niet stil worden. En in de nachtelijke uurtjes lijken de huilbuien enorm hard door te klinken. De kraamverzorgende dacht aan krampjes, en stelde voor hem in te bakeren. Dat leek goed te helpen, alhoewel het een maf gezicht was. Natan leek wel op een mummie of pakketje. Toch bleef hij onrustig bij het drinken aan de borst. We gooiden het eerst op ongeduld. Maar hij bleef afvallen, en kwam op 10% gewichtsverlies. Er is toen besloten om te gaan kolven, om te kijken of ik genoeg voeding had. Dit bleek niet het geval. Dus Natan werd bijgevoed met kunstvoeding. Daarnaast moest ik ook blijven kolven en dit met een spuitje in geven.



Dit kostte mij zoveel energie, vooral het kolven en voeden snachts, dat ik besloot te stoppen met borstvoeding. Op aanraden van de verloskundige heb ik het nog anderhalve dag alleen overdag geprobeerd. Ze zag aan mij dat ik teleurgesteld was dat de borstvoeding niet gelukt was. Dus stelde ze voor mijn gemoedsrust voor om nog even door te gaan met kolven. Zo kon ik later zeggen dat ik er alles aan gedaan had. Maar zelfs met een toeschietreflex neusspray kwam de borstvoeding niet voldoende op gang. Op dinsdag hebben we besloten helemaal op flesvoeding over te gaan. En dat gaf RUST! Bij mij en bij Natan. Natan werd een stuk rustiger en begon weer te groeien! Dat gaf een heerlijk voldaan gevoel! Zo konden we nog vollop genieten van de laatste kraamdagen. Want we kregen 2 dagen extra aangezien Natan zoveel afgevallen was. Donderdag was de kraamverzorgende voor het laatst.



Alhoewel we ons heerlijk hebben laten verwennen...ik heb dus ook echt die 10 dagen veel in bed doorgebracht...was het ook weer heerlijk om vrijdag het allemaal zelf te doen! En dat gaat ons goed af! We leren snel!!! Vandaag hadden we zowaar geen bezoek, dus heerlijk gerelaxt. Na de voeding van 7uur weer gaan slapen, daarna rustig ontbeten, Natan in bad, en zelf gedoucht. Na ons middagslaapje zijn we naar buiten geweest! Dat was een bijzondere ervaring! Het voelde net of dat ik achter een poppenwagen liep. En of iedereen kon zien aan ons dat we dit voor het eerst deden. Maar we hebben er enorm van genoten!!! Lekker een blokje om door de wijk!

4 dagen later

De tijd vliegt Natan is nu al 4 dagen in ons midden, ik moet eerlijk zeggen we genieten er enorm van. Ondanks de laatste 2 nachten waar hij wat onrustiger was, maar dat hoort erbij. We hebben weer wat nieuwe foto's oordeel zelf groeit hij al?.